پرووال

مدارس هنری


پیشینه‌ی مدارسِ هنری در ایران قدمتِ زیادی دارد. البته در کُتبِ تلاریخِ هنر و سبک‌شناسیِ هنرهایِ تجسمی (و حتی هنرهایِ دراماتیک)، ترجیحِ مؤلفان یا مترجمان بر آن بوده تا به جایِ به‌کار بردن کلمه‌ی مدرسه، از مکتب استفاده کنند. گو اینکه در گذشته‌های نه چندان دور نیز مردم در محاوراتِ خود کمتر از لفظِ مدرسه استفاده می‌کردند. مثلاً می‌گفتند کودکان را به مکتب می‌فرستند و یا از سوادِ مکتبی و فردِ مکتب دیده سُخن می‌گفتند. به هر روی، هر دوره یا سبکی در هنر ایران که ذیلِ نامِ مکتب در تاریخ ماندگار شده، ارزشِ شناخت و معرفی دارد. فی‌المثل، در سبک‌شناسی هنرهای تجسمی (مثلِ نگارگری، خوشنویسی و کتاب‌آرای)، به مکتبِ بغداد، هرات، تبریز، اصفهان یا شیراز بر‌‌می‌خوریم. این قبیل نامگذاری در توصیفِ مکاتب معماری ایرانی و حتی موسیقی نیز وجود دارد.

از سوی دیگر، در بررسی سبک‌شناسیِ هنرِ معماری، طراحی صنعتی و هنرهای تجسمی کشورهای غربی نیز، به نامِ مدارسی بر‌می‌خوریم که نقشِ تعیین کننده‌ای در شکل‌گیریِ جریانِهایِ هنری عصرِ خویش یا تربیتِ هنرمندانِ تأثیر‌گذار داشته‌اند که شناخت و معرفی آنها در اعتلای حوزه‌ی فعالیتِ تخصصیِ‌مان، حائزِ اهمیت است.

مجله‌ی پرووال به گسترشِ آگاهی و تولیدِ محتوا، گِرد این موضوع  نیز خواهد پرداخت.  

با خبرنامه‌ی پرووال
در جریان باشید!

مشترک می‌شوم!

دسترسی به
همه‌ی محصولات!

دانلود کاتالوگ‌ها