اعلان‌ها
تعداد سفارشات: 0

پنجره‌ دریچه‌ای تعبیه شده به سوی جهان بیرون است. گریزی‌ست به پشت دیوارها و هر فضایی که از چشم ما دورمانده است. پنجره‌ علاوه بر نمود ملموسش که غالباً در دل دیوارها نقش می‌بندد، مفهومی انتزاعی نیز با خود به همراه دارد. پنجره واژه‌ای است که از لحاظ نمادشناسیِ ادبی مفاهیم اجتماعی و مدرنی از قبیل آزادی، رهایی، امیدواری، انتظار، آینده و...را همزمان نمایندگی می‌کند و بارمعنایی آنها را منتقل می‌سازد. به همین لحاظ است که این واژه و هم سایر مترادفاتش در شعر نوی ایرانی حضوری سمبولیک‌تر و معنادارتر از ادوار قبل دارند.

«ــ نازلی! بهار خنده زد و ارغوان شکفت.
    در خانه، زیرِ پنجــره گُل داد یاسِ پیر.
    دست از گمان بدار!
    با مرگِ نحس پنجه میفکن!
    بودن به از نبودشدن، خاصه در بهار...» شاملو

keyboard_arrow_downبیشتر بخوانید

با خبرنامه‌ی پرووال در جریان باشید!